Het klimaatakkoord door de ogen van PitPoint: Het laatste taboe

2-09-2019

De zomer ligt bijna achter ons en we staan aan de vooravond van een nieuw politiek jaar. Weliswaar een jaar zonder verkiezingen (als het goed is), maar er is genoeg om naar uit te kijken. Hoe gaat het kabinet bijvoorbeeld samenwerken met de nieuwe Eerste Kamer? Ik kijk ook uit naar Prinsjesdag en alle plannen die worden gepresenteerd. Na de jaarlijkse heisessie van het kabinet zijn al diverse maatregelen uitgelekt. Zo broedt de coalitie op een plan om met een nieuw miljardenfonds de economie een boost te geven. Investeringen in schone brandstoffen juichen wij natuurlijk toe!

Een plan dat nog in de verre toekomst ligt, maar waar het huidige kabinet onderzoek naar gaat doen is een vorm van rekeningrijden. De accijnzen op fossiele brandstoffen vormen een probleem voor de overheid op lange termijn. Met meer zero-emissie auto’s op de weg dalen immers de belastinginkomsten. In het Klimaatakkoord wordt daarom gesproken over een “andere vormgeving van de autobelastingen.” Het beestje bij de naam noemen blijft lastig.

Rekeningrijden: wie van de drie

In het onderzoek worden drie varianten uitgewerkt: 1) beprijzing per kilometer van elektrische auto’s, waar voor ‘fossiele’ auto’s het huidige systeem in stand blijft, 2) een tijd- en plaatsgebonden heffing met uitzondering van een spitsheffing voor het hele wagenpark, 3) Een emissie-, tijd- en plaatsgebonden heffing voor het hele wagenpark. Staatssecretaris van Veldhoven (Infrastructuur en Waterstaat) was gedecideerd: “we zetten alle opties naast elkaar zodat een volgend kabinet een besluit kan nemen.”

Rekeningrijden is een onderwerp dat weer leeft in de Haagse arena. Nu ook de VVD het niet meer uitsluit als optie, is het politiek momentum daar. PitPoint ziet niets in een eenzijdige maatregel, enkel voor EV-rijders (scenario 1). Waarom zou de overheid een complex systeem voor een vooralsnog beperkte groep rijders optuigen? PitPoint ziet meer heil in scenario 3. Hierbij worden uitstoot, spitsrijden en het rijden in drukke regio’s belast. By far het meest praktische scenario waarbij de vervuiler betaalt, zeker in de combinatie van de drie. Daarbij is vaak de kritiek dat automobilisten geen alternatief hebben en wel in de spits moéten reizen. Transporteconoom Klaas de Brucker zei hierover: “mensen vinden het ook aanvaardbaar dat ze een hogere prijs betalen in hotels als ze tijdens hoogseizoen op vakantie gaan.” Een verandering in ons denken is nodig.

Minimale accijnsverhoging fossiel gemiste kans

Een nog veel sterkere accijnsverhoging op diesel en benzine (dat nu wordt ontzien) was nóg beter geweest en had de transitie voor schoon vervoer veel sneller in gang gezet. Een gemiste kans wat mij betreft. Maar niet alle taboes worden in 1 jaar geslecht. Daarvoor is nog werk aan de winkel. Wij gaan onverminderd door met onze missie voor een schoner wagenpark, en elk overheidsinitiatief dat daaraan bijdraagt zullen wij ondersteunen. Ik wens u een mooi politiek jaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *